Zakończyła się Poznańska edycja Akademii Private Cloud
realizowanej w ABC Data Centrum Edukacyjne, już jutro kolejne dwa spotkania tym
razem w Warszawie. Więcej informacji o warsztatach technicznych można uzyskać
na stronie Microsoft APC.

W czasie dwu dniowych warsztatów technicznych uczestnicy poznają różnice w SaaS, PaaS, IaaS oraz dowiedzą się jak integrować komponenty infrastruktury w celu utworzenia prywatnej chmury. Praktyczne ćwiczenia przedstawią zasady pracy z wysokodostępnymi clustrami Hyper-V, zarządzanie i monitorowanie z użyciem produktów System Center oraz automatyzację procesów z użyciem Opalis’a.

Do zobaczenia!

W Windows Server 2008 R2 wiele ról systemu posiada dodatkowy komponent Best Practices Analyzer, którego celem jest sprawdzenie czy konfiguracja spełnia zasady określone w najlepszych praktykach. Dzisiaj została wydany (w formie aktualizacji) BPA dla Hyper-V.

Analizie poddawany jest zarówno system operacyjny partycji Parent, konfiguracja maszyn wirtualnych pod kątem pracujących w nich systemów operacyjnych oraz sprzęt na jakim działa host.

Zakończyły się wszystkie etapy oceny egzaminów beta koniecznych do uzyskania tytułu MCITP: Virtualization Administrator 2008 potwierdzającego kompetencje z dziedziny wirtualizacji z użyciem produktów Microsoft.

Do uzyskania certyfikatu konieczne jest zdanie trzech egzaminów:

70-659 TS: Windows Server 2008 R2, Server Virtualization

70-669 TS: Windows Server 2008 R2, Desktop Virtualization

70-693 PRO: Windows Server 2008 R2, Virtualization Administrator

Kontynuując cykl przedstawiający nowe rozwiązania Windows Server 2008 R2 dzisiaj przyszła kolej na bezpołączeniowe przyłączenie komputera do domeny (offline domain joining). Jest to nowe rozwiązanie pozwalające na utworzenie konta komputera w Active Directory i przeniesienie informacji o domenie do komputera, który ma stać się członkiem domeny.

Pierwszym etapem jest zarejestrowanie konta w domenie i jednocześnie utworzenie pliku odpowiedzi, za pomocą którego zostaną przekazane informacje do nie podłączonego do sieci komputera (z systemem operacyjnym Windows 7 lub Windows Server 2008 R2). Wykonuje się to poleceniem: DJOIN /PROVISION /DOMAIN skalski.info /MACHINEOU „OU=Test Lab,DC=skalski,DC=info” /MACHINE off-client1 /SAVEFILE c:\off-client1.djoin

Polecenie djoin pozwala zarówno na utworzenie pliku odpowiedzi jak i jego wykorzystanie do bezpołączeniowego przyłączenia stacji do domeny. Najważniejszymi parametrami są:

• PROVISION - określa rezerwacje dla konta komputera w domenie według podanych dalej parametrów
• DOMAIN – wskazuje na domenę do jakiej zostanie przyłączony komputer
• MACHINEOU – definiuje położenie konta komputera w strukturze jednostek organizacyjnych
• MACHINE – nadaje nazwę komputerowi, który zostanie podłączony. Uwaga: przyłączany komputer zmieni swoją nazwę na podaną w tym parametrze
• SAVEFILE – określa ścieżkę w jakiej zostanie utworzony plik odpowiedzi służący dalej do podłączenia komputera docelowego

Kolejnym krokiem jest przeniesienie utworzonego wcześniej pliku odpowiedzi (w tym przypadku off-client1.djoin) do komputera docelowego oraz jego użycie. Wykonuje się to poleceniem: DJOIN /REQUESTODJ /LOADFILE c:\off-client1.djoin /LOCALOS /WINDOWSPATH C:\Windows

Wynikiem wykonania ww. polecenia jest przekazanie stacji informacji o jej członkostwie w domenie. By zakończyć ten proces należy ponownie uruchomić komputer. Parametry zastosowane w poleceniu oznaczają:

• REQUESTODJ – wykonuje żądanie bezpołączeniowego przyłączenia do domeny
• LOADFILE – wskazuje ścieżkę do pliku odpowiedzi
• LOCALOS - pozwala na wskazanie jako cel obecnie uruchomiony system operacyjny
• WINDOWSPATH – wskazuje ścieżkę do folderu systemowego podłączanej stacji

Warto zwrócić uwagę na scenariusz przygotowania maszyn wirtualnych z wykorzystaniem tej metody:

1. Przygotowujemy plik odpowiedzi
2. Podłączamy dysk wirtualny maszyny, która ma zostać członkiem domeny
3. Wykonujemy przyłączenie podając jako WINDOWSPATH ścieżkę do folderu systemu zainstalowanego na wirtualnym dysku

Ostatnią kwestią jaką należy poruszyć jest bezpieczeństwo tego rozwiązania. Plik odpowiedzi zwiera w sobie liczne informacje, które powinny być odpowiednio chronione. Matthieu Suiche stworzył narzędzie (dinfo.exe), które dekoduje plik odpowiedzi i ujawnia informacje zawarte w DATA_BLOB.

Warto zwrócić szczególną uwagę na hasło w polu lpMachinePassword, nazwy domeny i lasu oraz liczne informacje o polisach i identyfikatorach.

Wczoraj odbyły się dwie sesje o wirtualizacji, które przyjemność miałem prowadzić. Zrealizowane zostały w ramach spotkań „Wirtualizacja bez tajemnic”, a omówione na nich zostały zagadnienia:

- Wysoka dostępność wirtualizacji – tworzenie clustrów niezawodnościowych i zarządzanie HA Virtual Machines.

- Kolejna odsłona wirtualizacji – co nowego w R2 – najważniejsze zmiany w nowych wersjach produktów Hyper-V 2008 R2 i System Center Virtual Machine Manager 2008 R2.

Prezentacje do pobrania pod odnośnikami: sesja1, sejsa2.

Dziękuje wszystkim słuchaczom i zapraszam na kolejne spotkania – już po nowym roku, na których omówione zostaną rozwiązania APP-V i MED-V.

Chwilę temu zakończyła się moja prezentacja i długa dyskusja o wirtualizacji jaką prowadziłem dla VirtualStudy. Dzisiejsze spotkanie obejmowało zakres Wdrażania Maszyn Wirtualnych – prezentacje można pobrać pod tym linkiem. Dziękuje wszystkim za ciekawe pytania i aktywne dzielenie się własnymi doświadczeniami. Jednocześnie zapraszam na kolejne spotkania cyklu Wirtualizacja bez tajemnic i moją grudniową sesje o wysokiej-dostępności. Nagranie z tej sesji wkrótce będzie dostępne na portalu VS.pl.

Od początku tygodnia trwają sesje online poświęcone tematom związanym z dwoma egzaminami w wersji beta (71-685 i 71-686) w ramach VirtualStudy.pl – Jest to portal, którego założeniem jest organizacja spotkań za pośrednictwem Live Meeting. Dzisiejszego wieczoru miałem przyjemność poprowadzić sesję „Plan and manage a physical hardware and virtualization strategy”, moją prezentację możecie pobrać tutaj. Warto wspomnieć, że dzisiaj został pobity aktualny rekord oglądalności - w mojej sesji uczestniczyło 90 osób. Wkrótce zostanie udostępnione także nagranie tej sesji o czym na pewno powiadomię w kolejnym wpisie.

Pracując przy konfiguracji klastra dla Hyper-V postanowiłem zastosować wersje Core Windows Server… przy tej okazji postanowiłem podzielić się z Wami kilkoma spostrzeżeniami.

Windows Server 2008 R2 – konsola graficzna i linia poleceń

W najnowszej edycji WS2008 Microsoft dostarczył znacznie więcej narzędzie konfiguracyjnych, w przypadku iSCSI została dołączona graficzna konsola pozwalająca na konfigurację inicjatora (iSCSI Initiator). Jej uruchomienie odbywa się poprzez wykonanie polecenia „iscsicpl„. Przy pierwszym uruchomieniu wyświetlony zostanie także monit o uruchomienie usług iscsi. Konfiguracja nie różni się niczym od jej wykonania w pełnej instalacji różnych wersji systemów Windows.

Windows Server 2008 – tylko linia poleceń

Do czasu wydania edycji R2 (oraz w niej jeśli jest taka potrzeba) zarządzanie iSCSI Initiator’em odbywa się poprzez linię poleceń np:

sc config msiscsi start= auto //przełączenie usługi iscsi w tryb automatycznego uruchamiania

net start msiscsi //uruchomienie usługi iscsi

iscsicli qlogintarget <nazwa_portalu> //szybkie podłączenie do portalu/target’u

Po krótkiej przerwie w pisaniu zapraszam  do lektury mojego artykuły, który ukazał się na portalu WSS.pl – Hyper-V R2 Release Candidate – Przegląd nowości.

„Wirtualizacja staje się coraz popularniejsza. Jedna z jej odmian skierowana na konsolidację serwerów opiera się o hypervisor – w przypadku firmy Microsoft nosi on nazwę Hyper-V i został zaprezentowany w Windows Server 2008. Pierwsza wersja tego rozwiązania dała użytkownikom wiele nadziei, zwłaszcza gdy były prezentowane jego docelowe funkcjonalności – nie wszystkie z nich ukazały się w finalnej, pionierskiej wersji hypervisor od Microsoft (np. Live Migration). Aktualnie opracowywana jest kolejna wersja, docelowo dostępna w Windows Server 2008 R2, nosząca miano Hyper-V R2.”

Wysokowydajne maszyny często sprawiają problem podczas planowania ich przydziału na dyskach. Dotychczas na pojedynczym LUN przechowywana była jedna maszyna – do dysku dostęp mógł otrzymać tylko jeden serwer. Windows Server 2008 R2 zaprezentował technologie wspierająca Hyper-V R2 – Cluster Shared Volumes czyli woluminy współdzielone pomiędzy serwerami (każdy z nich może uzyskać dostęp bez konieczności przepinania całego zasobu. Dzięki temu zabiegowi możliwe jest przechowywanie wielu maszyn wirtualnych na pojedynczym LUN, jednocześnie kierując je do pracy na różnych serwerach.

By skorzystać z tej funkcjonalności należy w konfiguracji klastra włączyć opcję Cluster Shared Volumes, a następnie dodać dyski które mają pracować w tym trybie. Każdy z woluminów mapowany jest na lokalnym dysku, każdego z węzłów w ścieżce %systemroot%\ClusterStorage\VolumeX – X to kolejny numer woluminu. Pozostaje już tylko stworzyć wysoko dostępną maszynę wirtualną z zasobami składowanymi we wskazanej ścieżce.

Wielo-serwerowe środowiska wirtualne działające w oparciu o Hyper-V mogą napotkać na problem duplikacji adresów MAC wirtualnych maszyn. Problem ten pojawia się zwłaszcza podczas wdrażania systemów na hostach z użyciem obrazów systemu, na którym zainstalowana jest już rola Hyper-V. Dzieje się tak gdyż adresy przydzielane są z puli adresowej określonej jako zakres, z której każda z maszyn otrzyma kolejny wolny adres. Dynamiczna pula adresów MAC generowana jest podczas instalacji roli Hyper-V i zapisywana w rejestrze – narzędzia takie jak sysprep nie modyfikują tych wartości.

Dla każdej z wersji Hyper-V, Hyper-V R2 zakres ten można zmieniać edytując wpisy rejestru HKLM\Software\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\Virtualization:

- MinimumMacAddress, określającej początkowy adres MAC

- MaximumMacAddress, wskazującej końcowy adres MAC

Najnowsza wersja Hyper-V R2 pozwala dodatkowo na modyfikację puli dynamicznych adresów MAC bezpośrednio w konfiguracji serwera.

Jak wyliczana jest zakres dynamicznej puli adresów?

Domyślnie generowane adresy MAC posiadają następującą składnie:

00-15-5D – Identyfikator producenta w tym wypadku Microsoft, jest to wartość domyślna dla każdego serwera.

18-D9 – kolejne dwa oktety są generowane na podstawie adresu IP pierwszej karty sieciowej hosta na zasadzie jego konwersji do wartości szesnastkowych (pod uwagę brane są jego ostatnie dwa oktety).

FF/00 – domyślny zakres 256 możliwych do przypisania wirtualnym maszyną adresów.

Kontynuacja postu: System Center Virtual Machine Manager 2008 R2 Beta

Wczoraj wspominałem o możliwości rejestracji do programu Beta System Center Virtual Machine Manager 2008 R2, dla zarejestrowanych beta testerów dzisiaj została udostępniona wersja testowa zarówno w formie plików instalacyjnych jak i przygotowanego obrazu .vhd.

Rejestracja i pobieranie możliwe są na stronie http://connect.microsoft.com

Od dzisiaj można się zapisywać do programu testów: System Center Virtual Machine Manager 2008 R2 czyli narzędzia do kompleksowego zarządzania platformami wirtualizacji Windows Server 2008 z rolą Hyper-V, Virtual Server 2005 R2 oraz VMware ESX za pośrednictwem Virtual Center.

Co nowego:

- Wsparcie dla Live Migration

- Dodawanie/usuwanie dysków .vhd bez przerywania pracy maszyny (na gorąco)

- Wsparcie dla technologi Virtual Machine Queue (VMQ) oraz TCP Chimney (zwiększających wydajność sieci)

- Zniesienie ograniczenia Virtual Machine per LUN dzięki Clustered Shared Volumes (CSV)

- Pozwala na migrację maszyn wirtualnych zarówno do jak i z klastra (wcześniej tylko do klastra)

- Rozszerzone wsparcie dla iSCSI SAN

- Możliwość przełączenie serwera w stan Maintenance Mode i automatyczną migrację maszyn na nim uruchomionych na inne serwery

Praca z maszynami wirtualnymi Hyper-V jest stosunkowo prosta gdy zgrupowane są one na jednym serwerze fizycznym, jednak gdy ilość fizycznych maszyn wzrasta (a wraz z nimi maszyn wirtualnym) pojawia się problem – jak prościej zarządzać tymi środowiskami?

Możliwe sposoby podłączenia:

- Przystawka MMC – Hyper-V Manager (zarządzanie lokalne oraz podpięcie do zdalnego serwera)

- Remote Desktop – podłączenie bezpośrednio do VM (tylko praca w systemie maszyny wirtualnej)

- System Center Virtual Machine Manager 2008 (pełna obsługa środowiska na wielu serwerach)

- VMConnect.exe (podłączenie z konsolą)

Możliwości:

Hyper-V Manager to podstawowy interfejs pracy z maszynami wirtualnymi, jest on przystawką MMC pozwalającą na zarządzanie lokalnym serwerem z rolą Hyper-V jak i serwerami zdalnymi. Umożliwia pełną obslugę zarówno środowiska w maszynie wirtualnej, jak również zarządzanie ustawieniami i stanem maszyny wirtualnej.

Remote Desktop czyli podłączenie pulpitu zdalnego pozwala na podłączenie do zdalnego serwera i zarządzanie jego środowiskiem poprzez lokalny Hyper-V Manager z pełnymi jego możliwościami na tym serwerze. Inną metodą jest łączenie się Zdalnym Pulpitem z daną maszyną wirtualną, jednak nie pozwala to na konfigurację jej ustawień, tworzenie snapshotów etc. Rozwiązanie połączenia usługą terminalową jest często wykorzystywane by tworzyć skróty do konkretnej maszyny wirtualnej i tym samym przyśpieszyć zarządzanie nimi.

System Center Virtual Machine Manager 2008 to bardzo rozbudowane narzędzie do kompleksowej obsługi środowisk wirtualnych – współpracuje różnymi rozwiązaniami m.in. Virtual Server 2005, Hyper-V, VMWare ESX Server. Pozwala na pełną obsługę zarówno roli wirtualizacji, konfiguracji maszyny wirtualnej oraz systemu w VM. Jedyną „wadą” jest konieczność jego zakupu.

VMConnect.exe jest narzędziem wiersza poleceń pozwalającym na podłączenie się do maszyny wirtualnej podobnie jak w przypadku zdalnego pulpitu, z tą jednak różnicą iż uzyskuje się dostęp do konsoli maszyny wirtualnej. Dokładnie tego samego narzędzia używa przystawka MMC Hyper-V Manager do połączenia się z VM.

Jak sprawić by praca z VM była łatwiejsza?

Najlepszym wyborem byłoby użycie SCVMM 2008 (System Center Virtual Machine Manager 2008), jednak biorąc pod uwagę jego cenę oraz aspekty związane z jego wdrożeniem, pokaże łatwiejszą i w dodatku darmową metodę.

Skoro VMConnect.exe jest narzędziem wiersza poleceń i pozwala na podłączenie bezpośrednio do konsoli maszyny wirtualnej na dowolnym serwerze… można z jego użyciem tworzyć skróty do maszyn wirtualnych.

Składnia: vmconnect.exe <nazwa serwera> <nazwa maszyny wirtualnej>

Przykład: vmconnect.exe localhost SRV0_SSL_v1.3_04.03.2009

Uwagi: jeśli w nazwie maszyny wirtualnej występują spacje należy jej nazwę podac w następujący sposób „nazwa”

Tworzenie skrótu jest analogiczne do tworzenia nowego folderu z tą różnicą, że wybieramy opcję „Create Shortcut”,

następnie w polu „Type the location of the item:” należy podać następujący wpis:

„C:\Program Files\Hyper-V\vmconnect.exe” <nazwa serwera> <nazwa maszyny wirtualnej>

Wniosek:

Powyższe rozwiązanie pozwala na łatwe zarządzanie wieloma wirtualnymi maszynami z dowolnego komputera, dzięki wykorzystaniu skrótów nie trzeba wciąż powtarzać komendy. Minusem tego rozwiązania zapewne jest czas jaki trzeba poświęcić na przygotowanie wszystkich skrótów (szczególnie gdy w środowisku często zmieniają się maszyny lub ich lokalizacje na serwerach), jednak w przypadku większości systuacji ostatecznie usprawnia ono pracę z VM i oszczędza czas.

Dzisiaj został opublikowany hotfix rozwiązujący problem błędnego certyfikatu podczas próby połączenia się z wirtualną maszyną. Błąd ten spotykany jest na Windows Server 2008 z rolą Hyper-V jak i na Hyper-V Server.

Objawy:

Podczas próby podłączenia:

Cannot connect to the virtual machine because the authentication certificate is expired or invalid. Would you like to try connecting again?

Podczas startu maszyny:

‘VMName’ failed to initialize.
Could not initialize machine remoting system. Error: ‘Unspecified error’ (0×80004005).
Could not find a usable certificate. Error: ‘Unspecified error’ (0×80004005).

Przyczyna:

Powyższy problem występuje gdy certyfikat Hyper-V Virtual Machine Management Service (VMMS) straci ważność – domyślnie jest on ważny przez 1 rok.

Hotfix:

http://support.microsoft.com/default.aspx?scid=kb;EN-US;967902