Nowa rodzina środowiska System Center wprowadza wiele nowych możliwości w tworzeniu i zarządzaniu prywatnymi chmurami. W ramach spotkania przedstawione zostaną nowe funkcjonalności System Center Virtual Machine Manager umożliwiające sprawniejsze tworzenie i wdrażanie środowisk biznesowych w ramach prywatnej chmury Hyper-V.

Zapraszam do obejrzenia nagrania z sesji którą miałem przyjemność prowadzić w ramach Akademii Private Cloud – Nowości w System Center Virtual Machine Manager 2012

Zapraszam do lektury mojego kolejnego artykułu jaki ukazał się w TechCenter Private Cloud na portalu Microsoft Technet. Przedstawione zostały koncepcje pracy z System Center Orchestrator 2012 i jego znaczenie w automatyzacji zadań administracyjnych.

Środowiska informatyczne przedsiębiorstw wymagają koordynacji wielu działań administracyjnych. Automatyzacja zadań pozwala na ograniczenie czasu i zmniejszenie nakładu pracy, przy zapewnieniu wysokiej jakości i powtarzalności działań. Przy utrzymaniu infrastruktury chmury prywatnej ważne jest także umożliwienie klientom kontroli nad procesami. Administratorzy zamawiają zasoby w przy pomocy których budują swoje środowiska, dzięki wykorzystaniu System Center Orchestrator 2012 – dawniej Opalis, otrzymują zdefiniowane procesy, pozwalające na wykonanie koniecznych operacji, np. kopii zapasowych lub wdrażanie maszyn wirtualnych.

Celem niniejszego artykułu jest:

• przedstawienie koncepcji opisu zadań administracyjnych w formie obiektów logicznych,
• omówienie idei automatyzacji podstawowych zadań administracyjnych,
• określenie zasad łączenia procesów w spójny przepływ danych (podejmowanych akcji).

Miło mi poinformować, że na Microsoft Virtual Academy czyli szkoleniowym portalu online dla  specjalistów technologii Microsoft został opublikowany pierwszy polskojęzyczny kurs - razem z Markiem przygotowaliśmy dla Was „Wprowadzenie do Chmury Prywatnej”, a już niedługo zaprezentujemy kolejne informacje z zakresu Private Cloud.

Zapraszam do zapoznania się z jego zawartością, poniżej krótki opis kursu na portalu WSS.pl.

„Kurs rozpoczyna się od modułu przedstawiającego podstawowe pojęcia z wiązane z infrastrukturą IT opartą o chmury oraz podane zostały główne komponenty z jakich składa się Microsoft Private Cloud.

W kolejnych modułach omówione zostały główne komponenty takie jak środowisko Hyper-V Server, klastry wysokiej dostępności i  komponenty zarządzające chmurą. Uczestnik kursu dzięki demonstracji praktycznej, ma możliwość zapoznania się z ideą zarządzania infrastrukturą Private Cloud za  pośrednictwem Microsoft Self-Service Portal 2.0. Ostatni moduł kursu omawia zasady projektowania infrastruktury Microsoft Private Cloud.”

Od czerwca na portalu WSS odbywają się spotkania w ramach Akademii Private Cloud, poniżej znajdziecie linki z dwóch spotkań jakie dotychczas prowadziłem.

Self Service Portal 2.0 – podstawa PrivateCloud

Automatyzacja zadań administracyjnych – System Center Opalis

Zapraszam na kolejne spotkania!

Na stronach Microsoft Technet, ukazał się ostatni z zaplanowanej serii artykułów o Self-Service Portal 2.0 - w trzeciej już części przedstawione zostały zagadnienia „Udostępnianie zasobów wirtualnej infrastruktury dla jednostek biznesowych„.

„Rozpoczęcie pracy przez nową organizację odbywa się poprzez jej rejestrację na
portalu Self-Service Portal 2.0. Proces ten tworzy identyfikator danej jednostki
biznesowej i pozwala na przydział zasobów oraz określanie uprawnień użytkowników
w niej pracujących. Każda jednostka biznesowa może generować żądania przydziału
infrastruktury, którą można określić jako logiczny zbiór zasobów do tworzenia
wirtualnych środowisk. Dla każdej przypisanej użytkownikowi infrastruktury
tworzone są usługi dzielące zasoby pomiędzy zadaniami, jakie pełnić będą maszyny
wirtualne w nim pracujące. By umożliwić dokładniejsze określenie zadań
wirtualnych serwerów, każda usługa podlega podziałowi na role ściśle określające
przydział zasobów oraz pozwalające na jeszcze dokładniejsze planowanie rozwoju
środowiska.„

Ukazał się kolejny artykuł  „Wdrażanie i pierwsza konfiguracja Self-Service Portal 2.0” z cyklu omawiającego rozwiązanie SSP 2.0 będącego jednym z kluczowych komponentów prywatnej chmury – całość dostępna jest na stronach Bazy Wiedzy Technet.

„Self-Service Portal 2.0 (SSP 2.0) jako niezależny dodatek do System Center
Virtual Machine Manager 2008 R2 (VMM) jest jednym z komponentów niezbędnych do
budowy prywatnej chmury. W poprzedniej części przedstawiona została idea i
architektura tego rozwiązania, w niniejszym artykule zostanie omówiony proces
wdrożenia SSP2.0 w środowisku przedsiębiorstwa. Wymogiem podstawowym do
realizacji tego zadania jest posiadanie wirtualnej infrastruktury Hyper-V
nadzorowanej przez VMM.

Artykuł jest kolejnym z cyklu artykułów o zarządzaniu wieloma środowiskami
wirtualnych maszyn utrzymywanych w centrum danych. Dotychczas ukazało się:

• „Wprowadzenie do Self-Service Portal 2.0”, opisujące ogólną koncepcję i architekturę
  omawianego rozwiązania.

W kolejnych artykułach opisane zostaną procesy:

• Rejestracji jednostek biznesowych oraz podstaw zarządzania infrastrukturą w
  artykule „Udostępnianie zasobów wirtualnej infrastruktury dla jednostek
  biznesowych”.

Celem niniejszego artykułu jest:

• Przedstawienie zależności pomiędzy komponentami rozwiązań Hyper-V, System
  Center Virtual Machine Manager oraz Self-Service Portal 2.0;
• Omówienie procesu wdrożenia SSP 2.0 i jego wstępna konfiguracja.

Artykuł dostępny na stronach Technet – zapraszam do lektury, już wkrótce ukażą się kolejne publikacje z tego cyklu…

„Zarówno centra danych, jak i duże firmy tworzą prywatne chmury mające zapewnić
łatwe zarządzanie udostępnianymi zasobami. Podstawowym elementem tak
działającego środowiska jest warstwa wirtualizacji realizująca konsolidację
serwerów oraz udostępniająca zasoby do wdrażania kolejnych. Aby sprawnie
realizować operacje związane z przydziałem wolnej przestrzeni oraz pozwolić na
prosty sposób obsługi żądań klientów, konieczny jest mechanizm scalający procesy
biznesowe z ich techniczną realizacją. Z pomocą administratorom centrów danych
przychodzi produkt Self-Service Portal 2.0, rozszerzający możliwości swojego
poprzednika o ujednolicone mechanizmy decyzyjne. Głównym zadaniem tego
rozwiązania jest udostępnienie interfejsu portalu web, poprzez który zarówno
użytkownicy jak i administratorzy będą mogli deklarować oraz realizować swoje
potrzeby wykonania akcji w infrastrukturze. (…)”

Już za kilka dni rusza cykl szkoleń online prezentujących problematykę technologii Prywatnej Chmury – szczegółowa agenda znajduje się tutaj. Zapraszam także do zapoznania się z artykułami w centrum publikacji technicznych TechNet.

Poniżej informacja z portalu WSS.pl, a już teraz zapraszam do udziału!

„Cały cykl poprowadzą specjaliści w tej dziedzinie: Marek Pyka, Kamil Skalski i Joanna Subik. Znacie ich zapewne bardzo dobrze z portalu WSS.pl i Microsoft TechNet oraz społeczności offline.

Wszystkie spotkania odbędą się online (za pośrednictwem platformy Live Meeting) i będą całkowicie darmowe dla uczestników.
Cały cykl to następujące sesje (trwające przez całe lato i jeszcze trochę):

• Wprowadzenie do Private Cloud (28.06 19:00)
• Projektowanie infrastruktury PrivateCloud (12.07 19:00)
• Self Service Portal 2.0 – podstawa Private Cloud (26.07 19:00)
• Monitorowanie Private Cloud – SCOM (9.08 19:00)
• Automatyzacja zadań administracyjnych – System Center Opalis (23.08 19:00)
• Zarządzanie procesami biznesowymi w Private Cloud – System Center Service Manager (6.09 19:00)
• Nowosci w System Center Virtual Machine Manager 2012 (20.09 19:00)
• Dynamiczny provisioning infrastruktury PrivateCloud (4.10 19:00) „

Zakończyła się Poznańska edycja Akademii Private Cloud
realizowanej w ABC Data Centrum Edukacyjne, już jutro kolejne dwa spotkania tym
razem w Warszawie. Więcej informacji o warsztatach technicznych można uzyskać
na stronie Microsoft APC.

W czasie dwu dniowych warsztatów technicznych uczestnicy poznają różnice w SaaS, PaaS, IaaS oraz dowiedzą się jak integrować komponenty infrastruktury w celu utworzenia prywatnej chmury. Praktyczne ćwiczenia przedstawią zasady pracy z wysokodostępnymi clustrami Hyper-V, zarządzanie i monitorowanie z użyciem produktów System Center oraz automatyzację procesów z użyciem Opalis’a.

Do zobaczenia!

Pewien czas temu rozpocząłem współpracę z kolejną grupa społeczności Microsoft, tym razem jest to Infrastructure Masters zajmująca się praktycznymi aspektami projektowania środowisk IT. Serdecznie zapraszam i polecam wszystkim, których interesuje praktyczne wykorzystanie klocków (technologii) do tworzenia spójnej układanki (infrastruktura).

Opis grupy:

Grupa zrzeszająca osoby zainteresowane zagadnieniami budowy, bądź rozbudowy infrastruktury teleinformatycznej. Poruszamy zagadnienia związane z praktycznymi aspektami projektowania środowiska informatycznego. Wykorzystaniem konkretnego oprogramowania jak i odpowiedniego sprzętu. Patrząc przez pryzmat potrzeb zaglądamy do norm i standardów, co pozwala nam omawiać technologie od kabli począwszy, a na warstwie usług skończywszy.

Krakowskie Przedmieście – „Obrońcy Krzyża”

Olsztyn k. Częstochowy

Jak część z Was zauważyła mój blog przechodzi obecnie transformacje. Zmienił się wygląd… Powstał dział publikacje, w którym umieszczam moje artykuły opublikowane na różnych stronach… Kolejnym krokiem będzie optymalizacja strony oraz umieszczenie informacji nigdzie dotąd nie publikowanych.

Jeśli macie pomysł na treści jakie jeszcze mógłbym dodać wpisujcie je w komentarzach, za wszelkie sugestie będę wdzięczny i obiecuje że nie pozostaną nie zauważone.

PS. Jak podoba się wam nowa odsłona mojego bloga ?

Już wkrótce odbędzie się kolejna edycja konferencji Microsoft Technology Summit. Podobnie jak w poprzednich latach 2008 i 2009, spotkacie mnie w strefie Ask The Expert. Pozostaje mi zaprosić Was do stanowiska ATE o wirtualizacji – do zobaczenia!

Ogrodzieniec

Trójmiasto i Malbork

Właśnie został opublikowany mój najnowszy artykuł „Wirtualne pulpity, czyli zastosowanie konsolidacji i wirtualizacji prezentacji„.

„Wirtualizacja znajduje coraz szersze zastosowanie w wielu obszarach działania infrastruktury informatycznej przedsiębiorstw. Windows Server 2008 R2 wprowadza technologie znane dotychczas z produktów innych firm, zwiększając tym samym możliwości wykorzystania technologii wirtualizacyjnych. W niniejszym artykule przedstawione zostaną rozwiązania infrastruktury wirtualnych pulpitów Virtual Desktop Infrastructure.”

W Windows Server 2008 R2 wiele ról systemu posiada dodatkowy komponent Best Practices Analyzer, którego celem jest sprawdzenie czy konfiguracja spełnia zasady określone w najlepszych praktykach. Dzisiaj została wydany (w formie aktualizacji) BPA dla Hyper-V.

Analizie poddawany jest zarówno system operacyjny partycji Parent, konfiguracja maszyn wirtualnych pod kątem pracujących w nich systemów operacyjnych oraz sprzęt na jakim działa host.

Zakończyły się wszystkie etapy oceny egzaminów beta koniecznych do uzyskania tytułu MCITP: Virtualization Administrator 2008 potwierdzającego kompetencje z dziedziny wirtualizacji z użyciem produktów Microsoft.

Do uzyskania certyfikatu konieczne jest zdanie trzech egzaminów:

70-659 TS: Windows Server 2008 R2, Server Virtualization

70-669 TS: Windows Server 2008 R2, Desktop Virtualization

70-693 PRO: Windows Server 2008 R2, Virtualization Administrator

Kontynuując cykl odpowiedzi na Wasze pytania, dziś kolej na możliwe scenariusze użycia VDI i cechy poszczególnych rozwiązań.

„Jakie scenariusze użycia są możliwe dla rozwiązań VDI (Virtual Desktop Infrastructure)?”

Personal Virtual Desktops czyli własny wirtualny pulpit

- każdy użytkownik posiada własne, dedykowane środowiska pracy zlokalizowane na maszynie wirtualnej

- użytkownik łączy się zawsze do tego samego wirtualnego środowiska

- praca odbywa się w sposób zbliżony do tradycyjnego środowiska stacji roboczej

- zmiany i ustawienia personalne są zapamiętywane

Pooled Virtual Desktops czyli standaryzacja dla wszystkich

- środowisko składa się z wielu identycznie skonfigurowanych maszyn wirtualnych

- użytkownik łączy się do jednego z wielu środowisk wirtualnych

- po zakończeniu sesji zmiany wprowadzone przez użytkownika są wycofywane

- dane, z którymi pracuje użytkownik muszą zostać zapisane w innej lokalizacji

Ostatnio dostaje dużo pytań o działanie usługi wirtualizacji pulpitu oraz ich współpracy z maszynami wirtualnymi, w związku z tym postanowiłem przybliżyć Wam kilka zagadnień… Dzisiaj pierwsze z nich czyli co to jest VDI i jakie korzyści z wdrożenia przynosi.

„Do czego służy VDI i w jakim celu można je wykorzystać”

Infrastruktura wirtualnych pulpitów czyli VDI (Virtual Desktops Infrastructure) jest mechanizmem centralizacji składowania danych, wykonywania i uruchamiania pulpitów (środowisk pracy) użytkowników.

Rozwiązania w tej technologii obejmują współpracę hostów wirtualizacji (Hyper-V), na których zlokalizowane zostały maszyny wirtualne z usługami zdalnego pulpitu (Remote Desktop Services) pozwalającymi kontrolować wirtualne środowisko użytkownikowi.

Jako kluczowe cechy można określić:

- dostępność danych i aplikacji z dowolnego urządzenia

- zwiększenie bezpieczeństwa i kontroli nad środowiskiem pracy użytkowników

- centralizacja wdrażania i zarządzania aplikacjami użytkowników

- zapewnienie ciągłości pracy i zwiększenie dostępności środowiska użytkownika

- centralizacja i uproszczenie wykonywania strategii kopii zapasowych

W związku z żałobą narodową po tragicznych wydarzeniach 10 kwietnia pod Smoleńskiem, jak poinformowali organizatorzy konferencja zostaje odwołana. Pozostaje oczekiwać na decyzje związane z organizacją konferencji w innym terminie.

Zapraszam do lektury najnowszego artykułu „Nowości w Active Directory Domain Services Windows Server 2008 R2„.

„Usługi katalogowe Active Directory są jednym z kluczowych zasobów współczesnych przedsiębiorstw. Od czasu wydania Windows Server 2008 zaczęły w nich zachodzić zmiany (np. AD stało się usługą systemową) niezwykle istotne z punktu widzenia administratora. Najnowsza wersja R2 wniosła kilka interesujących funkcji, o których powinien wiedzieć każdy specjalista IT.”

Przed chwilą zakończyła się moja kolejna już sesja o wirtualizacji jaką prowadziłem dla VirtualStudy. Tym razem przedstawiłem rozwiązania „Innej strony wirtualizacji” czyli technologie wspomagające zapewnienie kompatybilności i centralizacji dystrybucji aplikacji. Podczas prezentacji można było poznać rozwiązania:

- Wirtualizacji prezentacji: Terminal Services / Remote Desktop Services

- Wirtualizacji aplikacji: APP-V (Application Virtualization)

- Wirtualizacji stacji roboczych: Windows Virtual PC i MED-V (Microsoft Enterprise Desktop Virtualization)

Prezentacja do pobrania tutaj.

Usunięcie obiektu z domeny nie powoduje jego natychmiastowego usunięcia, jest on wciąż przechowywany przez określony czas (lecz nie może być już używany) w celu replikacji zmian do pozostałych kontrolerów domeny. W zależności od posiadanej wersji systemu Windows Server czas ten trwa od 60 dni (WS2003) do 180 dni (WS2008/R2). Dodatkowo w Windows Server 2008 R2 czas ten wydłuża się o kolejne 180 dni przechowywania obiektu w koszu Active Directory – o czym wspominałem we wcześniejszym wpisie.

Czas przechowywania skasowanych obiektów jest trwale zapisany w systemie, jednak może zostać nadpisany poprzez modyfikację atrybutów kontenera CN=Directory Service,CN=Windows NT,CN=Services,CN=Configuration. Akcje należy podjąć na atrybutach:

• tombstoneLifetime – dla czasu przechowywania obiektów przekazanych do usunięcia bez użycia kosza lub po upływie okresu przechowywania w AD Recycle Bin
• msDS-DeletedObjectLifeTime – w przypadku WS2008 R2, który korzytsa z funkcji kosza

Domyślnie każdy z powyższych atrybutów ma wartość „null” i odwołuje się do domyślnych wartości systemu operacyjnego. W celu modyfikacji tych wartości należy skorzystać z ldp.exe lub modułu active driectory dla Windows PowerShell.

Modyfikacja z użyciem PowerShell (WS2008 R2)

Należy wykonać poniższe polecenia z poziomu konsoli PowerShell z aktywnym modułem AD.

Set-ADObject -Identity “CN=Directory Service,CN=Windows NT,CN=Services,CN=Configuration,DC=skalski,DC=info” –Partition “CN=Configuration,DC=skalski,DC=info” –Replace:@{“tombstoneLifetime” = 365}

Set-ADObject -Identity “CN=Directory Service,CN=Windows NT,CN=Services,CN=Configuration,DC=skalski,DC=info” –Partition “CN=Configuration,DC=skalski,DC=info” –Replace:@{“msDS-DeletedObjectLifetime” = 365}

Modyfikacja z użyciem ldp.exe (WS2003 – 2008 R2)

1. Uruchomić z wiesza poleceń ldp.exe

2. Podłączyć się do domeny wybierając Connections -> Connect w polu server name podać nazwę kontrolera domeny, po czym wybrać przycisk Bind

3. W drzwie przejść do kontenera wybierając View -> Tree i podając ścieżkę CN=Directory Service,CN=Windows NT,CN=Services,CN=Configuration,DC=skalski,DC=info, po zatwierdzeniu wybrać opcję Modify na kontenerze

4. W oknie modyfikacji podać parametry:

Edit Entry Attribute: tombstoneLifetime

Value: 365

dla modyfikacji czasu obowiązywania tabliczki nagrobnej lub…

Edit Entry Attribute: msDS-DeletedObjectLifeTime

Value: 365

dla modyfikacji czasu przechowywania obiektu w koszu Acitive Directory

5. Zatwierdzić zmiany wybierając opcję Replace, przycisk Enter w celu zatwierdzenia operacji, a następnie przycisk Run by wykonać modyfikację

Jak pewnie wiecie w kwietniu odbędzie się konferencja Communities 2 Communities 2010, już teraz chciałbym zaprosić Was na sesję którą będę miał przyjemność poprowadzić:

Wirtualizacja nie tylko dla serwerów

„Wirtualizacja jest kluczową technologią pozwalającą ewoluować infrastrukturze informatycznej przedsiębiorstw w kierunku większej dynamiki i dojrzałości. Wykorzystując konsolidację serwerów często zapominamy o stacjach roboczych, które posiadają liczne mechanizmy wspierające administratorów i użytkowników w ich pracy. Przedstawione zostaną technologie pozwalające centralizować zarządzanie przy jednoczesnym uproszczeniu wdrażania nowych technologii w aspekcie środowiska pracy użytkownika końcowego.”

Więcej informacji można znaleźć na stronie konferencji.

W poprzednich wpisach pokazałem kilka nowości wprowadzonych w Windows Server 2008 R2, dzisiaj przyszła kolej na Best Practices Analyzer (BPA). Jak sama nazwa wskazuje dzięki temu narzędziu można sprawdzić czy konfiguracja serwera jest zgodna z najlepszymi praktykami. Narzędzie to jest instalowane razem z każdą obsługiwaną rolą (warunkiem jest posiadanie odpowiedniego modelu roli dla BPA), a jego uruchomienie odbywa się poprzez wybór opcji w sekcji podsumowania roli (konsola Server Manager). Wcześniejsze wersje tego narzędzia były oddzielnymi aplikacjami, a pierwsza wersja została udostępniona w roku 2006.

Uruchomienie analizy odbywa się poprzez wybór polecenia „Scan This Role”, która po kilku sekundach jest gotowa do weryfikacji. Dla każdej rekomendacji tworzony jest dokładny raport przyczyny nie spełnienia wymogów, ewentualne konsekwencje awarii oraz  zalecane rozwiązanie problemu. Warto zwrócić uwagę, że obecnie obsługiwane są następujące role:

1. Active Directory Certificate Services
2. Active Directory Domain Services
3. Domain Name System (DNS)
4. Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP)
5. Internet Information Services (IIS)
6. Remote Desktop Services (RDS)
7. Network Policy and Access Services

Warto pamiętać, że podobne narzędzia dla różnych aplikacji są dostępne w Centrum Pobierania na stronach Microsoft.

Kontynuując cykl przedstawiający nowe rozwiązania Windows Server 2008 R2 dzisiaj przyszła kolej na bezpołączeniowe przyłączenie komputera do domeny (offline domain joining). Jest to nowe rozwiązanie pozwalające na utworzenie konta komputera w Active Directory i przeniesienie informacji o domenie do komputera, który ma stać się członkiem domeny.

Pierwszym etapem jest zarejestrowanie konta w domenie i jednocześnie utworzenie pliku odpowiedzi, za pomocą którego zostaną przekazane informacje do nie podłączonego do sieci komputera (z systemem operacyjnym Windows 7 lub Windows Server 2008 R2). Wykonuje się to poleceniem: DJOIN /PROVISION /DOMAIN skalski.info /MACHINEOU „OU=Test Lab,DC=skalski,DC=info” /MACHINE off-client1 /SAVEFILE c:\off-client1.djoin

Polecenie djoin pozwala zarówno na utworzenie pliku odpowiedzi jak i jego wykorzystanie do bezpołączeniowego przyłączenia stacji do domeny. Najważniejszymi parametrami są:

• PROVISION - określa rezerwacje dla konta komputera w domenie według podanych dalej parametrów
• DOMAIN – wskazuje na domenę do jakiej zostanie przyłączony komputer
• MACHINEOU – definiuje położenie konta komputera w strukturze jednostek organizacyjnych
• MACHINE – nadaje nazwę komputerowi, który zostanie podłączony. Uwaga: przyłączany komputer zmieni swoją nazwę na podaną w tym parametrze
• SAVEFILE – określa ścieżkę w jakiej zostanie utworzony plik odpowiedzi służący dalej do podłączenia komputera docelowego

Kolejnym krokiem jest przeniesienie utworzonego wcześniej pliku odpowiedzi (w tym przypadku off-client1.djoin) do komputera docelowego oraz jego użycie. Wykonuje się to poleceniem: DJOIN /REQUESTODJ /LOADFILE c:\off-client1.djoin /LOCALOS /WINDOWSPATH C:\Windows

Wynikiem wykonania ww. polecenia jest przekazanie stacji informacji o jej członkostwie w domenie. By zakończyć ten proces należy ponownie uruchomić komputer. Parametry zastosowane w poleceniu oznaczają:

• REQUESTODJ – wykonuje żądanie bezpołączeniowego przyłączenia do domeny
• LOADFILE – wskazuje ścieżkę do pliku odpowiedzi
• LOCALOS - pozwala na wskazanie jako cel obecnie uruchomiony system operacyjny
• WINDOWSPATH – wskazuje ścieżkę do folderu systemowego podłączanej stacji

Warto zwrócić uwagę na scenariusz przygotowania maszyn wirtualnych z wykorzystaniem tej metody:

1. Przygotowujemy plik odpowiedzi
2. Podłączamy dysk wirtualny maszyny, która ma zostać członkiem domeny
3. Wykonujemy przyłączenie podając jako WINDOWSPATH ścieżkę do folderu systemu zainstalowanego na wirtualnym dysku

Ostatnią kwestią jaką należy poruszyć jest bezpieczeństwo tego rozwiązania. Plik odpowiedzi zwiera w sobie liczne informacje, które powinny być odpowiednio chronione. Matthieu Suiche stworzył narzędzie (dinfo.exe), które dekoduje plik odpowiedzi i ujawnia informacje zawarte w DATA_BLOB.

Warto zwrócić szczególną uwagę na hasło w polu lpMachinePassword, nazwy domeny i lasu oraz liczne informacje o polisach i identyfikatorach.

Na prośbę słuchaczy warsztatów Windows Server 2008 R2, które prowadziłem w ABC Data Centrum Edukacyjne w Katowicach umieszczam do pobrania swoją prezentację. Zapraszam, również do monitorowania mojego bloga, na którym w najbliższych dniach będa pojawiać się opisy technologii i ich przykładowe zastosowania.

Przyszedł czas na opisanie kilku nowych funkcjonalności Windows Server 2008 R2. Dzisiaj pierwsza z nich czyli kosz w usłudze katalogowej AD czyli Active Directory Recycled Bin. Jego zadaniem jest uproszczenie przywracania skasowanych obiektów, które dotychczas wykonywało się poprzez modyfikację atrybutu isDeleted lub z kopi zapasowej.

Pierwszym krokiem jest włączenie funkcji AD Recycled Bin poprzez wykonanie polecenia (dla przykładowej domeny skalski.info):

Enable-ADOptionalFeature -Identity ‘CN=Recycle Bin Feature,CN=Optional Features,CN=Directory Service,CN=Windows NT,CN=Services,CN=Configuration, DC=skalski,DC=info’ -Scope ForestOrConfigurationSet -Target ‘skalski.info’

Dalsza praca z koszem to wyszukanie usuniętego obiektu i wydanie polecenia jego przywrócenia:

Get-ADObject -Filter {displayName -eq „Kamil Skalski”}   -IncludeDeletedObjects | Restore-ADObject

Zakończyła się 24h przerwa techniczna związana z migracją Bloga do nowej firmy hostingowej, jednocześnie jest to przejście z rozwiązania Apache na IIS 7.5. Za utrudnienia przepraszam.

Praca w trybie XP Mode domyślnie odbywa się w 16bitowej głębi kolorów, co może powodować problemy  z niektórymi aplikacjami. Jest to związane z domyślnym limitem liczby kolorów podczas połączenia zdalnego pulpitu (remote desktop). Zwiększenie liczby kolorów możliwe jest poprzez wyłączenie komponentów integracyjnych, co skutkuje brakiem dostępu np. do współdzielonego schowka i przekazywania dysków – jednak pozwala na pracę w 32bitowej głębi kolorów. Druga metoda polega na modyfikacji parametrów sesji terminalowej, dzięki czemu komponenty integracyjne pozostają włączone i liczba kolorów zwiększa się do 24bit.

Zmian można dokonać w dowolnym z dwóch kluczy:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows NT\Terminal Services

lub

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Terminal Server\WinStations\RDP-Tcp

należy dodać lub jeśli istnieje zmodyfikować wpis ColorDepth (dword) o wartości: 4, co pozwala na pracę w trybie High (24bit).

Niestety na chwilę obecną nie jest możliwe włączenie 32bitowej głębi kolorów podczas działania komponentów integracyjnych.

Ostatnio dość często mówi się o bezpieczeństwie zaszyfrowanych danych, jednym z ciekawych wątków jest aspekty automatycznego udostępniania zaszyfrowanych dysków przez udziały administracyjne. Przykładowo przenośny dysk został zaszyfrowany za pomocą Bitlocker to Go, po przyłączeniu do komputera zostaje on automatycznie udostępniony jako np. x$. Po odszyfrowaniu każda osoba posiadające uprawnienia może  przeglądać jego zawartość poprzez \\nazwa_serwera\x$. By wyłączyć takie zdarzenia (np. Windows 7) wymagane jest dodanie nowego klucza DWORD (32-bit) o nazwie AutoShareWks z wartością 0 w ścieżce Computer\HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\services\LanmanServer\Parameters.Powyższa operacja na stałe wyłącza udziały administracyjne.

Dzisiaj na portalu WSS ukazał się kolejny mój artykuł o wirtualizacji aplikacji (APP-V) – w drugiej części został opisany poroces tworzenia wirtualnych paczek.

„W poprzednim artykule o wirtualizacji aplikacji omówione zostały zagadnienia związane z budową i architekturą środowiska działającego w APP-V (Application Virtualization). Kolejnym zagadnieniem, jakie powinien znać każdy administrator wirtualnych środowisk, jest sekwencjonowanie, czyli tworzenie paczek z wirtualnymi aplikacjami. Poniższy artykuł przedstawia proces przygotowania aplikacji APP-V do dalszej dystrybucji, na przykładzie Microsoft Office 2007.”

Zapraszam do lektury: APP-V czyli wirtualizacja aplikacji. Część 2 – Tworzenie wirtualnych aplikacji.

Właśnie zakończyła się moja sesja o wirtualizacji aplikacji (APP-V), była ona ostatnią z cyklu spotkań poświęconych przygotowaniom do egzaminów o wirtualizacji oraz poznawaniu produktów przeznaczonych do tego celu. Serdecznie dziękuje wszystkich uczestnikom moich spotkań – jak zawsze liczę na wasze komentarze i dalsze pytania. Ze swojej strony mogę zapewnić, że mimo zakończenia tego cyklu to wkrótce zaproponuję Wam kolejne ciekawe moim zdaniem tematy.

Prezentację z dzisiejszego spotkania można pobrać tutaj.

Kolejny raz mam przyjemność poprowadzić dla Was sesję o wirtualizacji – tym razem wiodącym produktem jest Microsoft Enterprise Desktop Virtualization (MED-V) będącego składnikiem MDOP (Microsft Desktop Optimization Pack). Dzięki zastosowaniu tego rozwiązania możliwe jest scentralizowanego zarządzanie wirtualizacją desktopów pracujących w oparciu rozwiązanie Virtual PC. Głównym celem jest stworzenie prostej drogi aktualizacji systemów operacyjnych komputerów fizycznych z jednoczesnym zapewnieniem działania niekompatybilnych aplikacji w standaryzowanych wirtualnych maszynach. Koncepcja tego rozwiązania jest zbliżona do XP Mode, jednak nie wymaga tak nowoczesnego systemu – XP Mode działa tylko na komputerach, których procesor posiada technologię wirtualizacji Intel VT lub AMD-V. MED-V do swojej pracy używa Microsoft Virtual PC 2007 SP1, co nie stawia tak wysoki wymogów technicznych.

Prezentacje można pobrać tutaj.

Tuż przed świętami otrzymałem zaproszenie do grona ekspertów portalu WSS.pl, który zapewne dobrze znacie. Na początek małe wyjaśnienie kim są eksperci wss: „Eksperci WSS.pl to grupa osób, która czynnie uczestniczy w dyskusji o rozwoju serwisu. Słuchamy naszych Ekspertów gdy chcemy coś zmieniać, rozwijać lub robić na portalu. Są to osoby, które były lub są nadal bardzo aktywne na WSS.pl”. Korzystając z tej jakże miłej propozycji chciałbym pomóc Wam przekazywać sugestie na temat zmian jakie chcielibyście zobaczyć na ww. portalu – czekam na Wasze maile !

Nowy rok chciałbym rozpocząć od wysłuchania waszych opinii i sugestii…

1. O czym chcielibyście przeczytać na blogu, posłuchać na sesji, przeczytać artykuł ?

2. Jakie zmiany chcielibyście zobaczyć na blogu – czego brakuje, może czegoś jest za dużo ?

Na wasze odpowiedzi czekam w komentarzach i poprzez formularz kontaktowy.

Wczoraj odbyły się dwie sesje o wirtualizacji, które przyjemność miałem prowadzić. Zrealizowane zostały w ramach spotkań „Wirtualizacja bez tajemnic”, a omówione na nich zostały zagadnienia:

- Wysoka dostępność wirtualizacji – tworzenie clustrów niezawodnościowych i zarządzanie HA Virtual Machines.

- Kolejna odsłona wirtualizacji – co nowego w R2 – najważniejsze zmiany w nowych wersjach produktów Hyper-V 2008 R2 i System Center Virtual Machine Manager 2008 R2.

Prezentacje do pobrania pod odnośnikami: sesja1, sejsa2.

Dziękuje wszystkim słuchaczom i zapraszam na kolejne spotkania – już po nowym roku, na których omówione zostaną rozwiązania APP-V i MED-V.

Zapraszam do lektury mojego artykułu APP-V, czyli wirtualizacja aplikacji. Część 1. Budowa środowiska i jego konfiguracja, który ukazał się na portalu WSS.

W ostatnim czasie wirtualizacja staje się kluczowym i coraz bardziej popularnym rozwiązaniem. Występuje na różnych poziomach działania – od konsolidacji serwerów po wirtualizację prezentacji. Jednym z rodzajów wirtualizacji jest jej realizacja na poziomie aplikacji, czyli wirtualizacja aplikacji. Produkt firmy Microsoft realizujący to rozwiązanie nosi nazwę Microsoft Application Virtualization (wcześniej SoftGrid), popularnie – APP-V.

Dla wszystkich osób pragnących poszerzać swoją wiedzę i dbających o ciągły rozwój osobisty mam wspaniała wiadomość – powstała nowa grupa offline Infrastructure Architects Polish Group, której jestem członkiem.

Kilka słów o grupie

Liderem grupy jest Marek Pyka, znany specjalista technologii IT, prelegent, trener i konsultant. Grupa jest skierowana do osób posiadających doświadczenie i wiedzę o produktach oraz umiejętność ich implementacji, nieformalnym wymogiem jest posiadanie certyfikatów na poziomie MCSE lub równoważne (w zależności od produktu). Celem powstania jest wymiana wiedzy o optymalizacji i projektowaniu środowisk przedsiębiorstw bazując na doświadczeniach jej uczestników.

Spotkania

Serdecznie zapraszam na drugie spotkanie, które odbędzie się w siedzibie ABC Data Centrum Edukacyjne Sp. z o.o.

Termin: 16 grudzień 2009

Lokalizacja: Warszawa, ul. Domaniewska 39A, 5 piętro

Harmonogram:

18:00 – Sprawy organizacyjne

18:15 – Modelowanie i optymalizacja infrastruktury IT

19:15 – Podsumowanie

–

Więcej informacji można uzyskać na stronie IAPG.

Od dzisiaj ruszyła publiczna rejestracja na egzaminy wersji beta z technologii Windows Mobile 6.5. Możliwy jest wybór zagadnień administracyjnych oraz developerskich, podczas rejestracji należy podać odpowiedni kod promocyjny.

71-579 TS: Windows Mobile 6.5, Configuring

Obejmuje zagadnienia konfiguracji i zarządzania urządzeniami mobilnymi w tym: połączenia sieciowe, synchronizacje, bezpieczeństwo, działanie w infrastrukturze przedsiębiorstwa.

Kod: WEMOI

71-580 TS: Windows Mobile 6.5, Application Development

Zagadnienia obejmują podstawowe techniki programistyczne dla urządzeń mobilnych: dostęp do danych, wdrażanie aplikacji, interfejs użytkownika, WM SDK.

Kod: WEMOD