Kontynuacja tematu: Windows 7 pracujący na dysku .vhd

Coraz więcej mówi się o nowych systemach: Windows 7 i Windows Server 2008 R2, na moim blogu także przyszedł czas na pokazanie ich możliwości. Dzisiaj pierwsza część czyli możliwości użycia dysków .vhd (Virtual Hard Disk) do ich instalacji.

Wirtualne dyski czyli pliki o rozszerzeniu .vhd są doskonale znane z różnych mechanizmów wirtualizacji (np. Virtual PC, Hyper-V), w nadchodzących systemach można ich także użyć poza nimi. Jest to o tyle wygodne, że nie trzeba specjalnie przygotowywać partycji pod instalację nowego systemu, co w przypadku systemów, które nie osiągnęły RTM jest uciążliwe ale jednak tylko instalacja na fizycznej platformie sprzętowej pozwala na wykonanie pełnych testów i użycie wszystkich feature systemu.

Windows 7 i Windows Server 2008 R2 oferują możliwość instalacji nie tylko na partycji ale też na wcześniej podłączonym (lub stworzonym) wirtualnym dysku .vhd – co umożliwia narzędzie diskpart.

Jak to zrobić?

* – krok opcjonalny

1. Uruchamiamy instalację z płyty DVD

2. Będąc na ekranie wyboru ustawień językowych należy wejść do command prompt naciskając shift+f10

3. Uruchomić narzędzie partycjonowania dysku: diskpart

* – należy wykonać jedynie gdy na dysku nie zostały wcześniej utworzone partycje

4*. Wybrać dysk fizyczny poleceniem: select disk 0

5*. Utworzyć partycję: create partition primary size=<rozmiar>

np. create partition primary size=50000

6*. Sformatować partycję: format fs=ntfs quick

7*. Aktywować wolumen: active

8*. assign letter=C

9. Stworzyć nowy dysk .vhd poleceniem: create vdisk file=<ścieżka> type=<typ dysku> maximum=<rozmiar>

np. create vdisk file=c:\win7.vhd type=fixed maximum=30000

10. Wybrać dysk wirtualny poleceniem: select vdisk file=<ścieżka>

np. select vdisk file=c:\win7.vhd

11. Podłączyć wirtualny dysk poleceniem: attach vdisk

12. Zamknąć command prompt i kontynuować instalację

Wyjaśnienie:

W kroku 9 został utworzony dysk na partycji C, o nazwie pliku win7.vhd, dysk o stałym rozmiarze (plik zajmuje na dysku dokładnie tyle ile jego zdefiniowany rozmiar, nawet jeśli nie zawiera danych), o rozmiarze 30000MB.

Przykład:

win7vhd1

win7vhd2

win7vhd3

win7vhd4Uwagi:

Podczas wyboru dysku wirtualnego w instalatorze może pokazać się ostrzeżenie (Windows cannot be installed to this disk), należy je zignorować

Wydajność rozwiązania:

Pierwszą informacją jaką można porównać to ocena „Windows Experience Index”, podczas użycia standardowego dysk wynosi ona 5.4, w przypadku .vhd = 3.0. Myślę, że jest to podobnie jak w przypadku ostrzeżenia podczas instalacji jedynie niedopracowany element, a nie rzeczywisty wskaźnik.

Niestety nie wykonałem jeszcze dokładnych pomiarów, z moich odczuć mogę jedynie powiedzieć iż system włącza i wyłącza się dłużej niż w przypadku normalnej instalacji – jednak praca z nim nie sprawia żadnych problemów i nie odczułem w tej kwestii spadku wydajności.

Wniosek:

Niezależnie czy instalacja z użyciem .vhd będzie tak samo wydajna jak normalna, jest to idealne rozwiązanie do testowania nowych rozwiązań, a w dalszej kolejności niezwykłe ułatwienie podczas pracy na wielu systemach np. Windows Client, Windows Server – już nie będzie konieczności tworzenia dedykowanych dla nich partycji, a jedynie oddzielne pliki .vhd. Dodatkowo można pokusić się o nową strategię backupu systemów wykorzystujących pliki .vhd…